Online Burgerparticipatie - Wat is het?
Participatie van burgers bij overheidsbeleid speelt een belangrijke rol in de mate van vertrouwen van de burger in de overheid en wellicht ook wel in het vertrouwen van de overheid in haar burgers.
Burgerparticipatie is een breed begrip en omvat alle vormen van interactie tussen de burgers en de overheid omtrent gemeentelijk beleid.
Dit kan kort worden samengevat in de participatieladder van Edelenbos en Monnikhof:
Burgerparticipatie heeft al een lange geschiedenis en ontwikkeling doorgemaakt binnen de Nederlands samenleving. Kort gezegd kan gesteld worden dat de ontwikkeling zich kenmerkt door een verandering van top-down benadering, namelijk het initiatief komt van de overheid naar een bottom-up benadering waarbij burgers zelf vanwege nieuwe wetgeving zaken kunnen initiëren.
De algemene overtuiging is dat actieve participatie de betrokkenheid van de burger bij de samenleving en zijn leefomgeving versterkt.
Burgerparticipatie vindt met name plaats bij de decentrale overheden omdat de beslissingen die op dit niveau worden genomen vaak direct raken aan het dagelijks leven van de betreffende burger. Naarmate een bepaald thema dichter aansluit bij de leefomgeving van de burger zullen zij meer geneigd zijn te participeren in het proces en raken zij sterker betrokken bij de samenleving.
De komst van het internet en met name de sociale toepassing hiervan (web2.0) kan bijdragen aan een meer efficiëntere vorm van burgerparticipatie, namelijk online burgerparticipatie.
Online burgerparticipatie kenmerkt zich door interactie plaats te laten vinden via een al dan niet openbaar platform. Burgers hoeven zich niet te verplaatsen (iedereen doet mee!) en kunnen vanuit hun eigen omgeving op een tijd die het hen schikt een bijdrage leveren aan het betreffende beleidsthema. De legitimiteit van het eventueel vast te stellen beleid wordt zo sterk vergroot. Is het nu zo dat participatie vaak getrapt plaatsvindt in de online situatie doet iedereen drempelvrij mee. Zo worden de belangen van (vaak al geinstutionaliseerde) groeperingen verlegd naar het individu.
Niet meedoen wordt zo een keuze in plaats van een vaststaand feit.